Metal Dünyası

Şubat ayında yaşanan Özgecan Aslan cinayeti (vahşeti) sonrasında, düşüncelerimi sosyal sorumluluk olarak gördüğüm için yazıya dökerek sizlerle paylaşmak istedim.

 

8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü; yaklaşırken her geçen gün artarak devam eden kadın cinayetleri haberleri ile karşı karşıya kalıyoruz. Metal Dünyası Dergisi Mart sayısında, kadınlarımız için duyarlılığı artırabilmek adına düşüncelerimi siz sevgili okuyucularıma aktarmak istiyorum.

 

Şahit olduğumuz bu trajik vaka basına yansıyan olaylardan biri sadece, oysa ki hepimiz biliyoruz zaman dilimleri içerisinde birçok kadın rahatsız edici durumlara maruz kalıyor. Mağduriyetini dile getiremeden içinde yaşadığı korku ve endişe ile hayatına devam ediyor. 

Kendi açımdan bakınca ne kadar izole yaşadığımı fark ettim. Öncelikle şahsi aracımla seyahat ediyorum, işyerinde yönetici konumunda yer aldığım için herhangi bir baskı ile karşılaşma ihtimalim yok ki bu demek değil ki taciz yok.  

 

Türk toplumu zihinsel ve ruhsal olarak kapalı zihniyete sahip; özgürlüğün, eşitliğin cinsel ayrımcılık yapılarak bireylere sunulduğu erkek egemen bir ülke. Erkeklerin gün içerisinde kadınlara yaşattıklarına örnek verecek olursak; araba kullanırken önümden geçenler hiç acele etmiyor, kadın kullandığı için vursa da acıtmaz diye düşünüyor olmalılar. Arabanın mekanik olduğu ve çelikten yapıldığı göz önüne alınırsa çarpınca yaşanacaklardan bihaber olan erkek beyni. Kadınların ticaret yapamayacağı ve sanayi de barınamayacağı düşüncesi ile dolular. Çünkü; düşüncelerinde kadınlar meta olarak yer alıyor. Ülkemizde anneye olağan saygıya hepimiz şahidiz fakat bu işte bir paradoks var ve bunu hepimizi görebiliyoruz anne el üstünde tutulurken daha doğrusu tutulmaya çalışılırken sahip olduğumuz değerlerde kadına sahip çıkmak ve hoş görü ile davranmak yer alırken neden bu  kadın cinayetleri, tacizleri, şiddeti..!   

 

2023 hedefine ulaşma isteğimiz bu koşullarda pekte mümkün görünmüyor. Üretime ne kadar fazla katılım olursa imalat ve buna bağlı ihracat artacaktır.  Eğer tek cinsiyet yaşasaydı doğada kavga ve kargaşa olmazdı diye düşünüyoruz bazen peki sonra hayat nasıl devamlılık sağlayacaktı huzur, keder aşk mutluluk bize ait her düşünce her duygu nasıl paylaşılacaktı nasıl anlam kazanacaktı ve dünya hem kadının hem  erkeğin…  Kadına özgürlüğünü vermeden duvarlara hapseden bir zihniyet asla gelişemez kısasa kısas yaparak feminizmi savunmuyorum fakat yaşananları fazlasıyla üzücü ve trajik buluyorum eğer üzüntüden sonra sıra çözüme geldiyse sanırım hepimizin yapması gereken insanlığa saygı dolu yürekler yaratmak. 

 

Dünyaya kadın veya erkek olarak gelme olasılığı %50 yani olasılık olduğuna göre şans ve bu toplumda kadınlara sorulsaydı emin olun ki tek bir kadın, kadın olarak doğmazdı bu sonuç acaba siz erkekleri utandırmaya yeter mi ?  Bizler kadın olarak en az sizin kadar düşünen, üreten, sorgulayan insanlarız. Bizleri birey olarak görün ve ne giydiğimiz, saçımızın rengi, görünüşümüz sizi değil bizi ilgilendirir. Evlere kapattığınız kadınları eğitmek yerine sokaktakilerine sahip olma fikrinden vazgeçin görsel amaçlarınıza sevdiklerinizi getirin.

 

Bir kadın bir evlat doğurup yetiştirebiliyorsa bilin ki iş hayatında, eğitimde de başarılı olacaktır ve kadınların başarısı devletleri ileriye götürür. 2015 Türkiye’sinde Hala bunları yazmak üzücüde olsa ben ve benim gibiler size bir şeyler anlatabilir umarım.