Metal Dünyası

1950’de başlayıp üç yıldan fazla süren iç savaş sonrasında Güney Kore, dünyanın en fakir noktalarından biri durumundaydı... 1960’lı yılların başında, Türkiye’nin 380, Gana’nın 180 dolar kişi başına gelire sahip olduğu bu dönemde Güney Kore’nin kişi başına geliri 80 dolar düzeyindeydi... Yani bundan 50 yıl önce ortalama bir Koreli, ortalama bir Gana vatandaşının kazandığının yarısını ancak kazanıyordu ki bu rakam bir Türk vatandaşının ise dörtte birinden daha azına karşılık geliyor.

 

İhracatı zayıf ve işlenmemiş tarım ve deniz ürünlerinden ürünlerden oluşan bu ekonomi bugün dünyanın önde gelen mobil telefon, yarı iletken ve bilgisayar üreticilerinden biri konumunda. Meşhur firmaları Samsung, o günlerde sadece balık, sebze ve meyve ihraç etmekte. 1970’lere kadar şirketin ana iş kolları şeker ve tekstil imalatından ibaret. 1974’te Korea Semiconductor adlı şirketin yarısını satın alarak yarı-iletken endüstrisine giren firma hiç kimse tarafından ciddiye alınmadı. 1977’ye kadar renkli TV üretimi bile olmayan Samsung, 1983’te kendi çiplerini tasarladıktan sonra ABD ve Japonya’daki yarı iletken endüstrisinin büyük oyuncularıyla rekabete girişmeye başladı ve doğal olarak ciddiye alınmadı.

 

Bu durumda soru; 50 yıl önce temel ihracat ürünleri işlenmemiz ürün olan bir ülke, bugün bir ileri teknoloji ve sanayi ülkesi haline dönüştü?  

 

Ülke Ağır ve Kimyasal Sanayileşme Programını 1973’te başladı ve ilk çelik fabrikası ile ilk modern tersane o yıllarda üretime başladı. Sanayi, stratejik olarak seçilen alanlara yönlendi ve yatırım kararları ülkenin kaynakları nispetinde mukayeseli üstünlük yaratılabilecek konular merkezinde alındı. Bunun sonucu olarak 1974 ile 1979 yılları arasında ülkenin kişi başına düşen geliri beş kattan fazla arttı. İhracat artışında ise başarı daha da hızlıydı ki 1970’lerin başında 1,5 milyar dolar civarında ihracat yapan Güney Kore 1980’e gelmeden 15 milyar dolar sınırını aşmıştı.

 

Güney Kore bugün artık satın alma gücüne göre 1.7 trilyon dolara varan ekonomik büyüklüğü ile ‘zengin’ bir ülke sayılıyor. 50 milyon nüfuslu ülkede kişi başı milli gelir 25 bin doların üzerinde.  İhracatı ise Türkiye’nin 2023 hedefi olan 500 milyar dolar. Ve bunun dörtte birinden fazlası ileri teknolojik ürünlerden oluşuyor ki bunlar alınan bu stratejik kararların sonuçları gereği katma değeri yüksek ve bilgi yoğun ürünler. Zira zenginliğin sırrı da bilgiyi üretmek, bu bilgi ile yoğun özgün ürünü  dünyaya sunmak ve bu süreci de sürdürülebilir zeminde tutmakta saklı. 

 

1980’lerin takipçisi Güney Kore, bugün dünyanın en ‘icatçı’ en ‘yenilikçi’ ülkelerinden biri... Bugün, Amerikan Patent Bürosu tarafından verilen patentlerin sayısı bakımından en üstte yer alan beş ülkeden biri... Uzun söze gerek yok! Nokia’nın Microsoft’a satılmak durumunda kaldığı bir dönemde, Apple ile Samsung arasında dünya çapında süren nefes kesen teknoloji yarışını anımsamak, bugünkü Güney Kore’yi kavramak için yeterli...

 

Biz de öncelikle mikro ölçekte “ne yapabiliriz ve nerede olmalıyız”ı kendimize sorarak işe ivedilikle başlamalıyız tekrar. Başka beklentiler içine girmek ciddi anlamda zaman kaybı.