Metal Dünyası

Netice itibariyle;

Yol bitti. Yeni dönem yeni organizasyon ve farklı tarzda düşünme dönemi.

 

Bundan sonra nereye gidiyoruz?

 

Çok iyi biliyoruz ki yaşanılan bu kriz sürecinde yeniden kurulan veya şekillendirilen piyasalarda, değişiklerle hızlı reaksiyon gösteren, esnek şirketler ayakta kalacaktır ve güçlenecektir.  

 

Ne zaman ve ne yönden bir tehdit geleceği, nasıl ve ne seviyede politik bir sıkıntı yaşanacağını kestiremeden, üstüne üstlük yetişmiş insan ve birikmiş sermaye yoksunu Türk imalat sanayi nasıl olur da geçtiğimiz 40 sene içinde böyle bir endüstriyel alt yapı ve bilgi birikimine ulaşmıştır. Farkındaysanız içinde bulunduğumuz kriz modern endüstrilerin ağırlıklı olarak yaşadığı bir kriz ve biz de onlarla aynı problemleri yaşıyoruz. 

 

Çocukluğumuzda yerli malı haftalarında Türkiye’nin fındık, fıstık, domates üretimlerini konuşur, “yerli malı kullanalım” gibi kulağa şimdi biraz garip gelen konuşmalar yapılırdı bizde dinlerdik.  Şimdi içinde bulunduğumuz kriz finansal kaynaklı endüstri krizi. 

 

Türk malı fındık, fıstık, domates döneminden en büyük ihracat kalemi otomotiv olmuş bir endüstri yapısına sahip Türkiye’de başarı her dönemde akılcı, hızlı, yaratıcı ve esnek KOBI’ler vasıtası ile gerçekleşti. 

 

Fındık, fıstık döneminden sonra şimdi metal sanayi, otomotiv, beyaz eşya, elektronik, kimya sektörlerinin yaşadığı krizden dert yanıyoruz. Bu durum hepimizi sıkıntıya sokuyor da ulaştığımız gelişmişlik seviyesi hakkında bir fikir de veriyor. Unutmayalım ki Türkiye, Mısır’ın toplam GSMH’si kadar ihracat yapmaktadır ve dünyanın en büyük 17. ekonomisidir. 

 

Bu ülke insanının her dönem kendinden beklenmeyeni gerçekleştirmesiyle şahit olduk. Çünkü analiz ettiğimiz endüstri sistemi batı tarzı sosyal ve düşünce dinamiklerinde işlememektedir. Bu da bizim yetişmiş insan, bilgi ve sermaye alt yapısından yoksun olmamıza rağmen, mesleksiz nüfuzumuzun gerçekleştirdiği endüstriyel başarıyı berrak olarak açılar. Biz kafa kafaya verip dürüstçe işbirliği yaptığımızda hızlı ve herkesin sonunda kazandığı sonuçlar aldık ve yine de alabiliriz.  

 

Değişen dünyada KOBI yapısındaki gibi değişiklerle hızlı reaksiyon gösteren, esnek şirketler ayakta kalacaktır ve güçlenecektir. Biz başarımızı esnekliğimize borçluyuz. Bu dönem de tam bunu gerektiren bir dönem. 

 

 

Durumu tespitten sonra kriz dönemi önerilerine gelirsek;

 

1. En az kaybedilen ciro oranı kadar genel masraflardan tasarruf yapılmalı

2. Atıl mamul ve hammadde stokları gözden geçirilmeli

3. Alınan siparişin büyüklüğüne göre yeni hammadde alımı yapmadan, elinde hammaddesi olan firmalarla dönemsel işbirliğine gidip müşteri ihtiyaçlarını karşılamak ki bu yaklaşım kısıtlı sermayeyi korumaları sağlar. 

4. İçinde bulunduğumuz dönemde bilgiyi açık seçik firmalarla paylaşmak ki bu da herkese zaman kazandırır.

5. Sermayeyi zayıflatacak fiyat rekabetinden kaçınmak

6. Dış pazarlarla ilgili bilgi paylaşımında bulunmak

 

Her krizden bir ders aldık. Kimisinde kalite yönetim sistemini öğrendik. Kimisinde fuarlara katılmayı ve sonrasında ihracat yapmayı öğrendik. 

 

Umulur ki yukarıda önerdiğimiz noktalar sonucunda bu kriz prensip olarak bilmediğimiz ortaklık ve işbirliği kültürünün oluşması ve gelişmesini sağlar. Öyle değil mi? Baba ölür miras kalan tarla 7 çocuk arasında bölüşülür. Domates bahçesi yerine domates tarlası yani. İş bölümü – ekonomik ölçekte üretim – salça fabrikasına karşı kuvvetlenen pazarlık gücü v.s. kazanımı olur. Sonuçta bölünmese tarla daha zengin ve güçlü olmayacak mı her bir mahdumu-u merhum?

 

Yukarıdaki sıkıntıların dışında orta gelir tuzağı, ve atlama yapamama durumumuzu konuşacağız yeni yılda. Ancak kısaca en önemli nokta; Dönem işbirliği ve her anlamda dayanışma dönemi.

 

İyi seneler dileklerimizle,

Fatih BIRBILEN